Volwassen Leiderschap
3. Volwassen leiderschap EIGEN MAKEN
Je neemt je voor om volwassen leiderschap uit te dragen. Waar begin je? Stel, je wordt geraakt.. Hoe reageer je dan vanuit volwassen leiderschap?
De eerste stap is altijd registreren dát je überhaupt geraakt wordt. Wat zijn de signalen? Daar komt het zenuwstelsel altijd met een goede houvast.
Ben je ineens heel boos, wil je weg of ga je jezelf afleiden, ben je bevroren niet wetende hoe je moet reageren, ga je pleasen en wil je aardig gevonden worden, of denk je “laat maar…” en zak je weg in alleen nog maar op bed of bank willen liggen.
Dit zijn de signalen die je vertellen, er is een oude pijn aangeraakt, er is volgens jouw zenuwstelsel gevaar. Nu loop je het risico om onvolwassen te reageren.
Volwassen gedrag VS Onvolwassen gedrag
Neem even tijd om rustig door te ademen VS Je hartslag gaat omhoog en je MOETreageren
Geef aan dat je ruimte nodig hebt VS Haast om het NU op te lossen
Co-reguleer, zorg voor veiligheid en neem iemand in vertrouwen om uit te zoeken wat er met je gebeurt VS Gaat Bondjes vormen en roddelen.
Taal voor volwassen leiderschap
Ik merk dat dit mij raakt, ik kom er straks even op terug.
Ik hoor je en ik wil je vragen om ook in mijn perspectief mee te kijken.
Ik vind het lastig om dit bespreekbaar te maken.
Wat deze situatie met mij doet is…
Ik wil even met je checken of mijn gevoel klopt.
Ik vul nu in dat jij…. is dat ook waar?
Ik word boos en dat is van mij. Het raakt mijn gevoel van …(onvermogen, angst het alleen te moeten doen… noem maar op).
Wat kunnen we samen doen om deze situatie in het vervolg anders te laten verlopen?
De manier waarop je me nu aanspreekt vind ik niet fijn. Kunnen we het hier over hebben?
De manier waarop je me aanspreekt geeft mij het gevoel dat ik als een klein kind wordt aangesproken. Ik vind dat heel onprettig en wil dat dat stopt.
Op deze manier kan ik niet met je samenwerken. Ik ga dit met een vertrouwenspersoon bespreken.
Ben je al volop in de fight response gegaan en baal je daar nu van?
Dan is het allereerst belangrijk dat je het oordeel van de situatie en jezelf afhaalt. Jouw fight repsonse is een biologische reactie, dat betekent dat je er geen controle over hebt. De seconden na een repsonse heb je er wel weer zeggenschap en dus verantwoordelijkheid over. Je bent niet perfect, maar nieuwsflash: niemand is perfect. Dus in de tweede plaats ga je eerst zorgen voor veiligheid, dit doe je door co-regulatie. Neem iemand in vertrouwen, mail naar Gewoon de Tijd, bel een geliefde die even tegen je kan zeggen dat je helemaal goed bent zoals je bent. Dan ga je daarna verantwoorlijkheid nemen, door met de betreffende persoon te bespreken:
“Sorry, die grote boosheid is van mij. Het raakte iets in me aan waardoor ik me even heel erg in het nauw voelde. Dat is niet van jou. Waar ik het wel nog over wil hebben is…”
Dit doe je dus zonder te pleasen, zonder het boetekleed aan te trekken, zonder op je knieën te gaan op een kokosmat. Met eigenwaarde, want ook jij mag “fouten” maken. Als je een biologische reactie al een fout mag noemen. Het streven is dat je de volgende keer wat eerder na die bio-reactie de leiding weer neemt over je response en brein.
Loop je na een akkefietje op je werk verhit rond in je huiskamer omdat je van binnen ontploft van boosheid, maar deze niet uit of hebt geuit?
Dan ga je deze boosheid er eerst uitgooien. Want… anders ontplof je tegen de kinderen, de hond, je partner, de buurvrouw of de cassiere bij de supermarkt.
Hoe doe je dat, boosheid uiten? Vaak hebben we geleerd dat boos zijn niet goed is.
Zeker de vrouwen onder ons krijgen vaak te horen dat het niet “lady-like” is of niet mooi is, maar ook jongetjes krijgen al snel te horen dat ze té boos zijn. Daar hebben we nu even schijt aan want je bent boos en het mag eruit, op een veilig manier. Dus zet de muziek hard aan en schreeuw mee, pak een kussen of nog fijner een boksbal en leef je uit, trek je sportkleren aan en ga er vol voor, ga wandelen in de natuur en gooi met stenen, takken en eikels, ga zitten en schrijf vele A4tjes vol met alles wat je had willen zeggen, of ga samen met je kinderen knuffels gooien in de slaapkamers.
Beweging is fijn maar kies vooral wat er bij jou past. Daarna, heel belangrijk, ga je na wat er nou zorgde voor deze boosheid. Wat was de trigger, wat gebeurde er? Waar werd je geraakt, waar herinnerde het je aan? Maak, om hier dieper op in te gaan, een afspraak met Gewoon de Tijd.
Reageert je ex niet op jouw verzoek om rustig te praten als ouders? Of wil je collega niet praten?
Dan geldt de regel: Choose your battles… Wat is belangrijk? Omdat deze vraag met zoveel verschillende aspecten en invalshoeken te maken heeft is hier niet één antwoord op. Maar stel jezelf wel de vraag: wat levert de strijd die de ex blijft voeren op? Waar gaat deze vete eigenlijk over? En wil ik daar nog aan bijdragen? Ben ik nog beschikbaar voor deze manier van communiceren?
Uiteraard zijn er dingen die besproken moeten worden als het bijvoorbeeld over het welzijn van kinderen gaat, maar maak zeker even een afspraak met Gewoon de Tijd. Wij hebben Kenners die gespecialiseerd zijn in het gescheiden/stief systeem. Zij kijken heel graag met je mee.
Zie je dat er van alles in de soep loopt op het werk omdat jouw leidinggevende continu vanuit een zenuwstelsel respons reageert? Dan mag je allereerst proberen de leidinggevende te spiegelen. De leidinggevende die een repsons laat zien voelt zich onveilig. Als je hiermee achter zijn of haar rug omgaat, creëer je meer onveiligheid en dat kan escaleren. In dat gesprek kan je volwassen-taal gebruiken.
Learn how to surf the wave.
Het liefst willen we -zodra we iets begrijpen of doorzien- dat die ene zenuwstelsel respons nooit meer terugkomt. Ben je uit je slof geschoten tegen je kind en heb je door wat het in jou raakte? Dan wil je natuurlijk dat dit nooit meer gebeurt omdat je je er ook zo rot om voelde.
Het is niet de bedoeling dat er nooit meer golven komen, dat er nooit meer responsen komen. Het is niet de bedoeling dat we de zee stil leggen en droog maken. Het is de bedoeling dat we leren surfen. Oordeelloos en met plezier surfen!
Hoe meer je hiermee oefent, hoe meer compassie je voor jezelf en anderen gaat hebben. Als je situaties ook gewoon even laat zijn om er later, op een veilig en fijn moment, op terug te komen, dan schep je de juiste voorwaarden om succes te behalen. Dit is volwassen gedrag. Niet “foutloos”, niet zonder golven, maar weten hoe te surfen.
Als jij of ik in een zenuwstelsel respons zit, dan heeft het totaal geen nut om de ander even precies te vertellen wat er mis is en hoe het opgelost moet worden. Als iemand zich onveilig voelt, hoort die geen slimme oplossingen. Hij of zij wil zich eerst weer veilig voelen.
Wil je jouw situatie aan ons voorleggen rond Volwassen Leiderschap? Wil je oefenen met je veilig voelen? Wil je handvatten om jouw team vanuit volwassenheid leiding te geven? Plan een Moment met ons in.
Zie volwassenheid als een enorm mengpaneel. Het is niet rigide, het is flexibel. Rigide is alweer angst, controle is angst Zie hier hoe je aan dit Mengpaneel kun draaien.